|
II. - CREPEREIA TRYPHAENA |
| 45 |
In nigros circum taciturna lucos
fugerat cornix, repetebat urbis
turba corvorum memorum quadratae
saxa Palati,
cum solum Tuscum decimo die te |
| 50 |
redditit maio, Crepereia, soli
pronubam post innumera induentem
saecula gemmam.
Vitrea virgo sub aqua latebas,
at comans summis adiantus undis |
| 55 |
nabat. An nocti dederas opacae
spargere crinis ?
Sed quid antiquis oculi videnti
nunc mihi effeti lacrimis madescunt?
quas premo curas alioque eundem |
| 60 |
corde dolorem?
Murteum vidi memor ipse sertum
quosque fulsisti religata crinis,
et manus iunctas tenuisque dextris
farris aristas.
|
| 65 |
Nota, post longos amethystos annos
quae refert alas oculis ruentis
gryphis et cervam, Venerique pupa
nota negata est.
Crastina, sacris Lemurum tenebris, |
| 70 |
nocte, cum pictae volucres tacebunt
et canes, nudo pede per soporam
deferar umbram,
et fabas sumam iaciamque nigras
pone per noctem noviesque dicam |
| 75 |
« His fabis, manes, redimo, Tryphaenae,
meque meosque ».
Dumque tu aversum sequeris manuque
tangis exsangui levis umbra dona,
tinnulo parcam moriturus aeri |
| 80 |
respiciamque.
En ades. Sic lectus eburnus olim
pallidam, me flente, nefas, habebat.
Sic eras, collo nitidum reflexo
fusa capilium.
|
| 85 |
Flamen oblitas grave tibiarum
nunc procul flenti mihi pellit auris
neniaeque urguent resonoque maesta
praefica lesso.
Ducitur funus per aprica ripae, |
| 90 |
murmur etrusco Tiberi ciente
triste, per sepes ubi gignit albos
spina corymbos.
Floridam non te ruber igne Vesper
matris abduxit gremio morantem |
| 95 |
nec faces « Hymen » pueri levantes
concinuerunt.
Cymbiis fusis ego rite lactis
condidi mutis animam sepulcris
edidique amens « Have have » supremum |
| 100 |
ipse « Tryphaena ».
Vesper adflavit pariis columnis
luteum molis iubar Hadrianae,
Pincium tranant fugiente corvi
agmine collem,
|
| 105 |
cum rapi sensim videor silentisque
inmemor cordis per inane ferri,
iam tuae frustra revocante matris
voce Philetum. |